Orzecznictwo powypadkowe

We wszystkich sprawach sądowych (karnych i cywilnych) oraz zawodo­wych przeciwko lekarzom należy przyjąć jako zasadą wydawanie opinii przez zespół lekarzy — biegłych. Są to zazwyczaj sprawy trudne, wyma­gające obiektywności i wszechstronnego rozpatrzenia. Medycyna jest w wielu jeszcze sytuacjach bezsilna i wiele procesów chorobowych może sią kończyć niepomyślnie, pomimo najbardziej właściwego postępowania lekarskiego. Z tych powodów ustalenie związku przyczynowego pomiędzy niepomyślnym zejściem schorzenia a ewentualnymi niewłaściwościami postępowania lekarskiego należy do zadań szczególnie trudnych i odpo­wiedzialnych. To samo dotyczy opiniowania przy istniejących różnicach w zapatrywaniach na metody badania i sposoby postępowania lekarskie­go. Tylko zespół wysoko kwalifikowanych specjalistów jest kompetentny do oceny takich przypadków. Niezależnie od tego, lekarz biegły wydają­cy opinię indywidualnie nie zawsze potrafi ustrzec się subiektywizmu, a przynajmniej od takiego zarzutu, lub nawet sam może popełnić omyłkę w ocenie przypadku. Sprawę wydawania zespołowych opinii regulują pisma okólne Ministra Zdrowia, Ministra Sprawiedliwości i Prokuratury Generalnej ( z roku 1954) następującej treści: „W związku ze stwierdzo­nymi przypadkami zasięgania przez sądy w trybie art. 125 k.p.k. opinii akademii medycznych i żądania wydania opinii przez rady wydziałowe — Ministerstwo wyjaśnia, że nie należy zasięgać opinii wymienionych aka­demii i ich rad wydziałowych, lecz zakładów medycyny sądowej właści­wych akademii. Opinie Zakładów Medycyny Sądowej są opracowywane zespołowo i podpisywane przez wszystkich członków zespołu, którzy je wydali, oraz powinny zawierać imię, nazwisko i adres podpisanego człon­ka zespołu, który w razie potrzeby może być wezwany przez sąd w cha­rakterze biegłego. W sprawach, w których zwrócono się o wydanie opinii bezpośrednio do akademii medycznej, należy wznowić żądanie opinii do zakładu medycyny sądowej". Lekarz postępując nieprawidłowo, nieprawnie, może naruszać jeden lub równocześnie kilka przepisów prawnych i wówczas ponosi odpowiedzial­ność za przekroczenie każdego z nich oddzielnie. Tak np. jeden i ten sam nieprawny czyn może pociągać za sobą odpowiedzialność karną, cywilną, administracyjną, zawodową i służbową. Niezależnie od przekroczenia takich czy innych przepisów prawa, le­karz może naruszać zasady moralności i etyki ogólnoludzkiej lub lekar- skiej. Ponosi za to odpowiedzialność przede wszystkim przed własnym sumieniem i ponadto wyrządza ciężką krzywdę moralną ogółowi lekarzy, podważając szacunek i zaufanie do zawodu lekarskiego.