Pobieranie moczu
Badanie moczu jest ważnym uzupełnieniem badania krwi „w sprawach alkoholowych". Mocz do badania powinna oddać badana osoba w warunkach, które by uniemożliwiały zamianę i podstawienie moczu innej osoby. W tym celu należy wręczyć badanej osobie czyste naczynie i polecić jej oddanie moczu. Jeżeli osoba ta krępuje się i nie chce lub nie może oddać moczu w obecności osób drugich, można pozostawić ją samą w pomieszczeniu, w którym nie. ma jakichkolwiek naczyń z innym moczem. W myśl rozp. bad. alk. w § 5 pkt 2 pobranie moczu od osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa w stanie nietrzeźwości dokonuje się w zakładach społecznych służby zdrowia. Rozporządzenie to nie podaje, w jaki sposób należy dokonać pobrania moczu. Cewnikowanie w takich przypadkach jest niewskazane; ze względu na niepokój ruchowy osób nietrzeźwych byłoby to trudne do wykonania (zwłaszcza u mężczyzn) i nawet dla nich niebezpieczne. Wystarczy oddanie moczu w sposób naturalny, po ewentualnych uprzednich wyjaśnieniach i perswazji, przy czym należy dopilnować, ażeby mocz pochodził istotnie od osoby badanej.
U osób ciężko rannych, nieprzytomnych lub operowanych — u których dokonuje się zazwyczaj cewnikowania — należy pamiętać, aby uzyskany tą drogą mocz zachować do badania. Ze względu na szybki rozkład krwi w zwłokach, badanie moczu ze zwłok ma szczególnie ważne znaczenie i powinno być w każdym przypadku bezwarunkowo przeprowadzone. Należy pobierać możliwie duże ilości moczu.
Przy sondowaniu żołądka w celu uzyskania treści żołądkowej do badań, które mają na celu przede wszystkim wykrycie innych niż alkohol substancji, należy zachować ^pszelkie konieczne środki ostrożności. Niepokój ruchowy i czynny opór badanej osoby są przeciwwskazaniem - do sondowania żołądka. O małej przydatności treści żołądkowej do badań toksykologiczno-chemicznych już wspomniano. W wykrywaniu alkoholu badania te nie mają żadnej przydatności.