Orzecznictwo powypadkowe

Procent oznacza się zwykle w odniesieniu do napojów alkoholowych jednostkami objętości. Dotyczy to również poniższego zestawienia. Na­tomiast wyniki badań laboratoryjnych podawane są w gramach. Rów­nież w obliczeniach omówionych wyżej stosuje się jednostki wagowe. Należy to uwzględnić w opiniowaniu. 1 ml alkoholu waży ok. 0,79 g, litr 40° wódki zawiera 316 g alkoholu. Jednostki objętościowe oznaczane są na etykietach napojów w lub w ...%. Piwo zwykłe ok. 3,5 Vol°/o piwo mocne (pełne) 4—5 Vol°/o porter 7—8 Vol*/« wina, szampany 8—12 Vol°/o wina ciężkie, np. niektóre hiszpańskie {Malagi) 15—20 Vol% (20°/o wina są alkoholizowane) aperitify ok. 20 Vol°/o likiery ok. 30 Vol"/o wódki, winiaki, koniaki, whisky 40—55 Vol°/o wódki specjalne (śliwowica „Pajsecna" itp.) 55—60 Vol% rum, arak itp. 50—60 Vol°/o ' Niżej przedstawiona została tabela zawierająca przeliczenia jednostek objętościowych na ilości gramowe w napojach alkoholowych. Tabela 1 Przeliczenia jednostek objętościowych na ilości gramowe w napojach alkoho­lowych (wg Grtiner) Vol°/o g alkohol/ <. /100 ccm = 0,1 Vol °/o g alkohol/ /100 ccm = 0,1 1 16 20' 25 30 31 ,32 33 34 35 37 12,7 15,8 19,8 23,7 24,5 25,3 26,1 26,9, 27,6' 29,2 36 40 42 43 45 50 55 60 80 30,0 31,6 33,2 34,0 35,5 39,5 43,4 47,4 -63,2 Na podstawie cytowanych wyżej wzorów można również obliczyć, jaka była zawartość alkoholu we krwi np. w chwili wypadku po spożyciu znanej ilości alkoholu: c = a; -B-t P • r przy czym a oznacza znaną ilość spożytego alkoholu w gramach. Nie dla celów sądowych, lecz dla praktyki życia codziennego mogą mieć znaczenie następujące przeciętne dane orientacyjne do szybkich obliczeń ,,z grubsza" (w większości wg Hansena): „mały kufel" lub duża szklanka piwa (0,3 1) zawiera 10 g alkoholu, „literatka" (szklanka) wina (0,2 1) zawiera 13 g alkoholu, mały kieliszek wódki 40% (około 20 ml lub g) zawiera 7 g alkoholu. Dla łatwiejszego zapamiętania można przyjąć, że każda z wymienio­nych porcji zawiera około 10 g alkoholu i — tym samym — każda z nich doprowadza do zawartości alkoholu we krwi wynoszącej w szczy­cie resorpcji 0,1—0,2%o. Wypicie niżej wymienionych ilości alkoholu w stosunkowo krótkich odstępach czasu powoduje następujące zawartości alkoholu we krwi (w przybliżeniu): 2 małe kufle piwa ok. 0,3%o 5 małych kufli piwa ok. 0,7%o literatki wina ok. 0,5%o małe kieliszki wódki 40% ok. 0,5%o Przy szybkości eliminacji (8) wynoszącej 0,12—0,2%o ustrój wydala w ciągu godziny 7—10 g alkoholu. Przyjmując, że mały kufel piwa, li­teratka wina lub mały kieliszek wódki zawierają po 10 g alkoholu i uwzględniając, że ustrój eliminuje w ciągu godziny również 10 g al­koholu, można bez trudu obliczyć, w ile godzin po wypiciu określonej ilości napojów alkoholowych (kufli, literatek, kieliszków) krew nie bę­dzie zawierała alkoholu. Liczba wypitych małych kufli piwa, literatek wina lub małych kieliszków wódki odpowiada liczbie godzin potrzebnych do ich wyeliminowania. Tę prostą regułę powinien znać każdy pijący, zwłaszcza jeżeli jest kierowcą. Na jej pod­stawie uzyska odpowiedź, po ilu godzinach od zakończenia spożywania -alkoholu może zasiąść przy kierownicy. Przeświadczenie wielu pijących, że sen i nocny wypoczynek całkowi­cie likwidują skutki wieczornego wypicia alkoholu jest błędne i złudne, a przez to niebezpieczne. Opierając się chociażby tylko na powyższych obliczeniach „z grubsza", nie tr_udno wyliczyć, że w ciągu np. ośmiogo­dzinnego snu zostaje wyeliminowany jedynie alkohol pochodzący z ośmiu wypitych małych kufli bądź literatek, bądź kieliszków; zawartość alko­holu we krwi spada w tym czasie o około l%o. Jeżeli wieczorem wypito więcej (a w naszym kraju zdarza się to nierzadko), to wieczorna zawar­tość alkoholu we krwi wynosić będzie np. 1,5, 2 i więcej promille. Po ośmiu godzinach snu pozostają we krwi odpowiednio — 0,5, 1 1 więcej promille. Dobre samopoczucie stwarza wówczas złudne przekonanie o cał­kowitym wytrzeźwieniu. Ten euforyczny poranny nastrój, wywołany po-rażennym zahamowaniem psychicznych ośrodków kory mózgowej przez pozostały jeszcze w ustroju alkohol jest powodem niebezpiecznej lekko­myślności i pewności siebie. Jeszcze gorzej przedstawia się sprawa, gdy rano występują nieprzyjemne objawy przepicia pod postacią tzw. „ko-ciokwiku" („Katzenjammer"). V/ takich przypadkach, jeśli dochodzi do wypicia nawet małej ilości alkoholu, w myśl' popularnej zasady „klin klinem'V zwiększa to i tak już dużą zawartość alkoholu w ustroju, wywo­łując tym samym ponowną euforię alkoholową i złudne przekonanie, że ten „niezawodny" środek istotnie pomógł. Z tych samych powodów ga­szenie piwem pragnienia, które występuje nazajutrz po sutych libacjach — jest szczególnie niebezpieczne. Niezależnie od tego należy zdawać so­bie sprawę, że ciężkie upojenie alkoholowe jest poważnym zatruciem, którego skutki mogą utrzymywać się przez pewien czas nawet po wyda­leniu trucizny, czyli po wyeliminowaniu alkoholu z ustroju.